font.is

Sviknir hérar

Alþekkt er að svokallaðar merk­javörur séu sel­dar sem ekta. Þetta er auðvi­tað svekk­jandi fyrir þessi stóru vörumerki.

Ég velti því hins vegar fyrir mér hvort nokkrum detti í hug að það sé verið að selja ekta merk­javöru úti á götu af mön­num sem stöðugt eru að pakka saman og afpakka af hræðslu við lög­guna. Og þá aftur hvort þeir sem kaupa af þes­sum sölumön­num dytti nokkurn tíma í hug að fara inn í búð sem selur ekta vöruna og borga uppsett verð fyrir. Þá spyr maður: Eru fyrirtækin að tapa ein­hver­jum viðskip­tum yfir höfuð? Engu að síður er þetta siðlaust og ólöglegt.

Önnur tegund eftir­líkinga er með þeim hætti að vörurnar líta eins út og upprunavörurnar en merk­inu breytt nokkuð en lík­ist oft verulega. Þetta er fyrir okkur almú­gann sem hefur engra hagsmuna að gæta nokkuð fyn­dið oft á tíðum. Skemmti­leg sýnishorn af þessu er að finna á síðu sem mig grunar sterklega að sé íslensk og fleiri dæmi á annarri síðu.

Ef lesin eru viðbrögð lesenda sést að sumir eru reiðir yfir því að þetta skuli vera kallaðar kín­ver­skar eftir­líkingar og virðist það vera réttmætt í sumum til­fel­lum þótt orðs­por Kín­verja sé nú þekkt í þes­sum efnum.