font.is

Skil­tadel­lur hér og þar 2

Þessi mynd birtist á síðu 19 í Morgun­blaðinu 19. ágúst. Tilefnið var skilti sem er búið að vera smá tíma við Skúlagötu í Reyk­javík. Sten­dur á skilt­inu: Fellsmúli lokaður. Mjög fyn­dið, af því Fellsmúli er í tveg­gja kílóme­tra fjar­lægð og er þar fyrir utan alls ekkert lokaður. Flott líka „lígatúrinn“ sem höfun­durinn hefur gert úr LS.

Ég sá ein­mitt þetta skilti um síðustu helgi þegar ég ók þarna um. Hló. En þá rak ég augun í annað skilti – ekki jafn fyn­dið, á húsi þarna rétt hjá, gamla Útvarp­shús­inu eða Sjá­varútveg­shús­inu eins og það heitir nú. Kannski ekki alveg skilti, en letrun á vegg sem segir hvað húsið heitir og hvar það er.

Svo hep­pi­lega vill til að þes­sir stafir komu inn á myn­d­ina hjá Morgun­blaðinu og ég tek mér það ©Bessa­leyfi að sýna þann hluta.

Þarna blasir við þessi hroði. Orðin tvö í með sitt hvorri útgáfu af stafa­bilum og kom­mur yfir stö­fum alveg út í hött. Fer­lega ljótt.

Það er samt alveg augljóst að það er útskurðarvélin sem er að klúðra þessu, annars væru kom­murnar yfir Ú ekki svona alveg eins alls staðar. En ekki hefur neinum hugkvæmst að laga þær. Hvað þá kom­muna yfir Á sem er ein­faldlega ekki réttu megin.

Þetta er enn eitt dæmi um það hvernig opin­berar og hálf-opinberar og einkaeignar byg­gin­gar og ýmis önnur man­nvirki eru merkt og ekki sómi að. Sjá til dæmis hér í annarri grein. Ég er með fleiri dæmi í poka­horn­inu en á eftir að taka myn­dir af þeim eða finna í Myn­dasafni Morgunblaðsins.

Af hverju ekki að fá ein­hvern til að stilla þetta af og taka út áður en límt er til mar­gra ára?

Ég skal taka það að mér.