font.is

Drag­brel­lur

Fle­stir kan­nast við hug­takið Drag’n’Drop eða Drag’og detta… eða hvað á að kalla það á íslen­sku. Þá er gjar­nan átt við að ein­hver hlu­tur í tölvunni er dreginn yfir á annan stað og málið búið. Eins og til dæmis að draga for­rit inn í Appli­ca­tions og þá er for­ri­tið tilbúið til notkunar.

En það er fleira í þes­sum dúr sem hægt er að gera og ekki allir vita af. Tökum til glög­gvu­nar nokkur dæmi:

Við erum með opna síðu í Safari eða Fire­fox og þar er smá grein eða par­tur úr henni sem við viljum halda til haga. Við sver­tum tex­tann, styðjum á hann (ekki smella) og við sjáum hann eins og losna frá. Tekur um það bil sekúndu á þokkale­gri tölvu. Án þess að sleppa tak­inu á tex­tanum getum við dregið hann til. En hvert?

Við getum dregið hann út á skjáborðið þar sem hann breytist í texta klipp. Það er svo sem fínt ef við ætlum bara að lesa hann, því við getum ekki opnað hann með hvaða ritvinnslu sem er. Þetta verður því bara eins konar min­nis­miði. Cli­pEdit (dona­tion­ware) gefur möguleika á að opna þetta og vese­nast með tex­tann og er lík­lega lang þægi­le­gast til þess brúks. Allir ættu að hafa það í verkfærasafninu.

Ef við ætlum okkur eit­th­vað meira með tex­tann er betra að draga tex­tann ofan á tákn­mynd TextE­dit for­ritsins í kvínni. Þar með opnast tex­tinn í nýju skjali og er tilbúinn til frekari nota eða geym­slu. Ef maður er mikið fyrir að hirða texta með þes­sum hætti mætti kannski mæla með Devon­Think eða sam­bæri­legum for­ri­tum sem eru til þess gerð að halda utan um og skip­u­leg­gja ein­mitt fyrir svona fólk. Nú, auðvi­tað má hrein­lega afrita tex­tann opna nýtt skjal í ein­hverju hen­tugu for­riti og líma hann þar, en þegar maður kemst upp á lag með svona brel­lur uppgöt­var maður að þetta er oft fljótle­gasta leiðin til að taka niður texta.

Ekki má gleyma að ef maður er að draga texta í ritvinnslu­for­riti er ekki alltaf málið að draga hann út úr skjal­inu. Allt eins má draga texta innan skjalsins til þess að færa hann til.

Í sama flokk fel­lur það þegar við viljum ekki bara hirða part úr grein hel­dur taka niður vef­s­lóð greinar­in­nar. Þá getum við tekið í vef­s­lóðina sjálfa, eða öllu hel­dur táknið fyrir fra­man hana, dregið yfir í ritvinnslu­for­rit og þar með er slóðin komin inn.

Einn af augljó­sustu kos­tunum er að nota þessa brellu með Mail. Draga tex­tann ofan á tákn­myn­d­ina og nýr pós­tur myn­dast með tex­tanum í. Það er þá jafn­vel hægt að senda sér sjál­fum póstinn með tex­tanum ef þetta er eit­th­vað sem maður vill geyma og er ekki með sérhæfð for­rit eins og Devon­Think til þes­sarna. Eins má hugsa sér í þes­sum sívin­sælu bran­darasendingum að draga bran­darann einan og sér í nýjan og hreinan póst, án upplýsinga um net­föng hál­frar þjóðarin­nar sem fékk bran­darann á undan manni.

Og svo eitt enn meðan ég man: Ef maður velur eitt orð eða fleiri með þes­sum hætti og dre­gur ofan á Safari tákn­myn­d­ina opnast ný síða og orðið er komið í leit í Google og búið að kalla fram niðurstöður.

Ég verð að skjóta þessu hér aftan við: Ofar segi ég: „… TextE­dit for­ritsins í kvínni.“ Þarna geng ég út frá því að TextE­dit sé komið þan­gað, en ég sé í raun ákaflega fáa með þetta þan­nig. TextE­dit er ókeypis for­rit sem kemur með stýrik­erfinu og finnst í Appli­ca­tions möp­punni. Ótrúlega öflugt miðað við þyngd.