Hön­nun með letri og skyl­dum táknum

Allar almen­ni­le­gar fét­taveitur hafa snápa á sínum vegum. Blöðin hafa sína blaðas­nápa og blog­gveitur hafa sína… bloggsnápa?

Ég fæ nokkuð oft ábendin­gar sem stun­dum verða að pistlum hér. Blog­gsnápurinn eða frét­tar­i­tari font.is í Lundúnum, Hrund­ski, á samt örgug­glega flestar svona aukakveikjur að pistlum hjá mér. Harð­fyl­gni hen­nar við skúb­bið varð til þess að font.is var með allra fyrstu bog­gve­fum til þess að nefna Ólym­píumerki Lundún­abor­gar til umræðun­nar, svo á fátt eitt sé minnst.

ripkirby

Í síðustu ábendingu frá Hrund­ski birtist óvænt teikn­imyn­dao­furhet­jan Rip Kirby til sögun­nar. Mig min­nir að dag­blaðið Vísir hafi haft hann daglega um borð um all­langt skeið. Rip kar­linn höfðar sérstak­lega til mín af því hann er bæði með gler­augu og reykir pípu. Það sem hann hefur fram yfir mig hins vegar er að hann lætur hvorugt frá sér þótt aðkallandi uppáko­mur beri að hön­dum. Þar skilur á milli.

En ábendin­gin átti nú sen­ni­lega ekki að fjalla sérstak­lega um Rip Kirby sérstak­lega, hel­dur lampa og lam­paskerma þar sem letur er notað við hön­nun á þeim á einn eða annan hátt.

(Oft er stutt yfir í teikn­imyn­da­hetjurnar hjá þeim sem dást að letri. Eftir því sem ég veit best hefur ekki verið rannsakað hvernig á því sten­dur en ég verð að játa mig sekann. Tinni er í topp­sæti hjá mér.)

Lam­pana gefur að líta á slóðinni mocoloco.com

Share