Mail : Kalkipappír, cc og bcc
Fyrr á árum var notaður kalkipappír milli tveggja blaða í ritvél til þess að búa til afrit af aðalblaðinu. Svona afrit heitir Carbon Copy og af því er dregið þetta cc sem fólk notar mikið í tölvupósti. Afrit af tölvupóstinum til einhvers annars en þess sem fær aðalpóstinn.
Gjarnan fær maður brandara þar sem hálf þjóðin er í cc. Hentugt að sumu leyti ef maður vill safna netföngum. Fróðlegt líka að sjá hverjir aðrir fengu brandarann. Og forvitnilegt að sjá hver þekkir hvern.
Þegar menn voru að nota kalkipappírinn til þess að búa til tvö eins bréf til sitt hvors aðilans höguðu menn því þannig að þeir drógu kalkipappírinn niður fyrir ávarpið „Kæri Jón … “, þannig að það kom bara á frumritið. Svo renndu menn aftara bréfinu aftur í ritvélina og skrifuðu ávarp til hins aðilans, „Kæra Gunna … “. Þetta var kallað upp á ensku Blind Carbon Copy eða bcc.
Bcc er afar vannýttur reitur í tölvupósti. Með því að setja annað eða önnur netföng þar virðist hverjum og einum að hann hafi verið sá eini sem fékk póstinn. Þannig er mun kurteisara að setja nafnarunur í brandarasendingum í bcc reitinn en að opinbera haug af netföngum með því að nota cc reitinn.
Þennan ágæta reit má finna í Mail með því að klykkja á hnapp í nýjum pósti eins og sýnt er á myndinn.
Ég hef heyrt að þetta kallaði yfir mann að ruslapóstsíur færu að flokka póstinn frá manni sem spam. Þetta er víst þekkt trick hjá alvöru pömmurum: að nota bcc til að spam virki persónulegra, og spam síurnar eru víst farnar að nota þetta sem einn af paremtrunum til að flokka spam. Þetta er því varúðarvert ef þú ert að senda til fólks sem er ekki með þig í addressubókinni því þá gæti pósturinn endað í spam-möppunni hjá þeim.