AI : Hvernig á að vista Illus­tra­tor eps

FreeHandRip

Þessi grein fór hér inn fyrir rúmu ári síðan. Ég gerði smávægi­le­gar breytin­gar á henni og set hana með þeim inn núna.

Sumir ætla að halda áfram að nota Free­Hand þar til yfir líkur og gera sig þá væn­tan­lega klára til að halda í gamalt stýrik­erfi líka, gamla tölvu og þar fram eftir götunum. Ekkert við þessu að segja og reyn­dar pínulítið aðdáu­narvert. Kannski vak­nar Free­Hand til líf­sins ein­hvern tíma seinna, kannski, kannski …, en lík­lega ekki.

Svo eru það hinir sem hafa ákveðið að skipta yfir í hina deil­d­ina og fara að nota Illus­tra­tor. Ég get alveg skilið að þeir séu dálítið ringlaðir í fyrstu. Á þeim tíma sem engin alvöru uppfærsla hefur komið á Free­Hand, eða í rúm­lega fimm ár hefur nefni­lega ýmis­legt breyst í tölvuheiminum og sömuleiðis þær krö­fur sem gerðar eru til for­rita í okkar grein.

Ég ætla að renna aðeins í geg­num það hvernig er best að vista skjöl út úr Illus­tra­tor eins og hann er í dag, CS3 eða Illus­tra­tor 13.0.1. Still­ingar­nar gilda alveg jafnt fyrir eldri útgá­fur, CS og CS2. Vonandi verður þetta til þess að létta af fólki áhyg­gjum þegar það skip­tir yfir.

Í Free­Hand er eina leiðin til þess að búa til pdf skrá sem ski­lar íslen­skum stö­fum að fara í Print og vista þar ps skrá (Post­Script) og láta svo Dis­tiller sjá um að búa til pdf skránna. Eps skrá ski­lar ekki íslen­skum stö­fum í Free­hand. Hægt er að fara framhjá þessu með því að breyta öllu letri í útlínu. Muna þá að geyma skrá sem er með lifandi letri. En sú aðferð er eit­th­vað svo gærdags. PDF skrár inni­halda og skila af sér lifandi letri alveg á leiðarenda ef farið er eftir þes­sum leiðbeiningum.

Í Illus­tra­tor er hægt að fara sömu leið, það er að segja að vista ps skrá og setja hana síðan í Dis­tiller. En miklu ein­fal­dara er hrein­lega að vista skjalið sem eps skrá og alls ekki útlína letrið, nema beðið sé sérstak­lega um það. Letrið í skjal­inu er fellt inn í það eða embed­dast eins og það er oftast kallað, inn í skjalið og alla leið inn í pdf skránna sem vanalega er lokatakmarkið.

Ég nota alltaf þá aðferð að vinna í .ai skrá það er Illus­tra­tor skrá en ekki í eps. Ég vinn aldrei í eps skrár, hvorki í Illus­tra­tor né Pho­to­shop. Þegar ég þarf að vista sem eps nota ég Save a Copy as… Við það vis­tast eps skráin niður í möp­puna sem ég er að vinna í en skip­tir ekki út fyrir .ai skránna. Þan­nig helst .ai skráin alltaf uppi opin og ég fæ aldrei File is busy þegar ég breyti eps skránni í pdf.

Þegar við vis­tum skjalið sem eps birtist stór platti á skjánum með ýmsum valmöguleikum. EPS Options heitir það. Og nú fer að fara um menn. Skoðum þetta aðeins nánar.

AiEpsoptions

Spjald­inu er skipt upp í reiti og ótal kas­sar sem merkt er við og aðrir sem ekki er merkt við. Í megi­na­triðum má segja að ef við værum að vista skjal sem eingöngu væri mynd af rauðum kassa gætum við smellt á OK hnap­pinn strax. En við erum ekki oft að vinna alveg svo ein­falda hluti svo að við gætum þurft að haka við ein­hverja kassa og breyta smá hér og þar. En þetta er ekki svo hræðilegt.

Pre­view — forsýn

Hér þur­fum við engu að breyta nema við endi­lega viljum. Þan­nig er mál með vexti að eigin­lega ps sniðið hefur enga forsýn en e-ið í eps þýðir Encap­su­lated (hylk­jað) og EPS þýðir þá Post­Script skjal með forsýn, Pre­view. Forsýnin er til þess að við getum séð hvernig myn­din lýtur út þegar við notum hana til dæmis í umbrots­for­riti. Mac­in­tosh 8-bit er ágætis val sem gefur fína forsýn. Ef Tiff forsýn er valin kviknar jafn­framt á hnöp­punum Trans­par­ent og Opaque. Ef vista á eps skjal fyrir ein­hver Microsoft Office for­rit er nauðsyn­legt að velja Opaque.

Trans­parency — þekja (eigin þýðing — gildir þar til ég heyri eit­th­vað skárra)

Þessi liður fjal­lar um yfir­pren­tun og litþekju. Í ein­földu skjali myndi vera kveikt á hnapp­num Over­print yfir­pren­tun og þær still­ingar sem við höfum sett í skjalið varðandi það munu þá hal­dast og yfirvinna aðrar forstill­ingar sem kunna að vera í frekari vinnslu á skjal­inu. Höl­dum þessu í Pre­serve nema annars sé óskað. Svar­tur í 100% styrkleika er alltaf með over­print í útkeyrslutækjum.

Ef við höfum hins vegar verið að nýta okkur Trans­parency still­ingar til dæmis á litafleti eða notað Drop Shadow og annað í þeim dúr kviknar á Pre­set hnapp­num. Hann er forstill­tur á Medium Res­o­lu­tion en ég mæli sterklega með að fært sé í High Res­o­lu­tion fyrir alvöru pren­tun. Eins og ég myndi svo gjar­nan vilja segja oft: Hafðu þetta svona eins og ég segi þar til þú veist betur.

Fonts — letur

Þessi kassi er alltaf forstill­tur á Embed Fonts en það er eins og ég nefndi fyrr til þess að lifandi letur fel­list inn í skjalið og komi rétt fram í umbrotssk­jali eða þá alla leið yfir í Distiller.

Options — aðrar stillingar

Ef mynd er tengd inn í skjalið, ekki felld inn í það kviknar á efsta hnap­pinum Include Linked Files. Ég hef það fyrir reglu að tengja myn­dir frekar en að fella þær inn í skjalið og mæli með því af ýmsum ástæðum sem ég fer í seinna.

Næstu tvær still­ingar eru forstill­tar og ekki ástæða til að hrófla við þeim.

Næsta þar á eftir, Com­pat­i­ble Gra­di­ent and Gra­di­ent Mesh Print­ing er still­ing sem best er að sleppa, því hún getur hægt á pren­tun. Þessi skipun er fyrst og fremst til þess að auka prent­möguleika á eldri tæki sem ekki styðja nútíma tóneringu.

Forstillt er á Lan­guageLevel 2 á hnapp­num Adobe Post­Script. Það dugir fyrir skjöl af ein­fal­dara tag­inu en örug­gara að setja það á Lan­guageLevel 3 ef skjalið er flókið. Algert ski­lyrði fyrir skjöl með Trans­parency. Ég set þetta alltaf á sama hvernig skjalið er svo ég gleymi því örug­glega ekki þegar mikið lig­gur við.

Warn­ings — aðvaranir

Það sem sten­dur í þes­sum glugga vísar í fles­tum til­fel­lum til nokkuð sérhæfðra hluta og hræðir hvern mann upp úr skónum að lesa þetta. Ekki guða of mikið í þetta því þes­sar still­ingar sem ég mæli með hér að ofan eiga að vera skothel­dar. Þó er aldrei of var­lega farið og ýmsu hægt að klúðra áður en komið er að því að vista skjalið.

Share