Argentína 2006 : Palermo
Það er frídagur í dag í Argentínu. Búðir lokaðar að mestu nema við fréttum að það væri frekar mikið opið í verslunargötunni niður í bæ. Frídagurinn er Kólumbusardagur og er í raun á morgun en fríið er fært til þess að lengja helgina. Ágætis siður sem við mættum taka upp á Íslandi.
Annars var sú tíð að Argentínumenn héldu upp á daginn með pompi og prakt til þess að fagna því að Kólumbus hefði fundið (aftur) Ameríku. En seinni tíma söguskýringar hafa varpað annarri mynd af komu Evrópumanna. Þeir sem sagt stráfelldu þá sem bjuggu fyrir, indíánana, ýmist með fjöldamorðum eða með því að bera með sér pestir sem indíánarnir höfðu ekki viðmám gegn. Argentínumenn sem eru mjög blönduð þjóð hefur því komist að þegjandi samkomulagi að vera ekki að fagna of mikið á þessum degi.
Við Linda tókum okkur um klukkutímalangan göngutúr þvert yfir bæinn og fórum að skoða nútímalistasafnið Mueso de Arte Latinamericano de Buenos Aires, eða Malba. Safnið er í glæsilegri bjartri og nútímalegri byggingu og verulega gaman að skoða það sem var á boðstólum. Aðalsýningin var á verkum Alfredo Guttero sem fæddur var 1882. Guttero var ekki einungis mjög góður myndlistarmaður, heldur varð framámaður í myndlistarheiminum í Argentínu og tefldi alltaf fram því djarfa gegn borgaralegum öflum sem réðu lögum og lofum í listaheiminum á þessu tíma. Hann studdi einnig aðra sér gerólíka myndlistarmenn til frama. Ég hefði alveg viljað eiga nokkrar af myndunum.
Safnið er einnig með stóra bókabúð og skemmtilega munaverslun, líkt og MoMa er með í New York. Eini almennilegi vísirinn að svona munabúð heima er í nýja þjóðminjasafninu, svo ég skjóti því hér að.
Þegar líða tók á daginn eða upp úr þrjú fóru verslanir almennt að opna aftur og borgin tók á sig hvers dagslegri blæ, jafnframt því sem fólk fór að streyma út á göturnar.
Annars líkar okkur alltaf betur og betur við hótelið og ekki síður við hverfið. Það er alltaf aðeins annar bragur á þegar fólk býr í hverfinu sem maður er í. Hótelið er líka svo skemmtilega hannað. Herbergin eru flest á annarri hæð og gengið út á göngusvalir. Þaðan sést niður í lobbíið sem er að mestu utan dyra. Stofan í lobbíinu getur verið næstum alveg opin því hægt er að lyfta risaveggjum úr gleri alveg upp þannið að lobbíið verið ein heild.
Morgunverður er svo snæddur uppi á þaki í stóru herbergi þar. Þar er einnig hægt að renna nánast burtu stórri glerhurð sem sameinar þannig matstofuna við þakpallinn. Á þakinu er svo risagrill, freyðipottur og sólbekkir svo nokkuð sé nefnt.
Við fengum svo afgreiðsluna á hótelinu til þess að panta fyrir okkur borð á veitingastað í næstu götu. Það þykir alltaf sjálfsagt að panta borð en koma ekki bara beint af götunni. Veitingastaðurinn, Cluny, er einn af fjölmörgum frábærum í Palermohverfinu. Hann dregur saman argentíska matreiðslu og franska svo úr verður frábær blanda. Ég stóðst ekki mátið og fékk mér appelsínuönd í mjög skemmtilegri útfærslu.
Vínin… það tekur varla að minnast á þau, en samt: Ég er núna búinn að smakka næstum fjörutíu víntegundir, frá sopum yfir í smakk í glasavís og hefur ekkert vínanna klikkað, hvorki hvítvínin né rauðvínin. Varðandi hvítvínin þá hafa Sauvignion Blanc vínin komið skemmtilegast á óvart. Flest sýrurík og mjög fersk, keimur af sítrus, sérstaklega eins og af rauðum greipávöxtum.
