Argentína 2006 : Lokadagur
Nú er komið að lokadeginum. Farið í flugið um áttaleytið í kvöld. Þannig að kvöldmaturinn verður allt að því óætur flugvélamatur hjá American Airlines. Beef or chicken? Ég er ennþá að spá í hvorn réttinn ég álpist á.
Við Linda tókum leigubíl þvert yfir miðbæinn og gengum um hverfið San Telmo. Við hefðum reyndar átt að gera það á laugardegi því þá er líf og fjör þar, dansað á torgum og allt vitlaust. Það var samt alveg nóg af fólki en minna um dans. Ég er svo sem búinn að sjá nægju mína af tangó í bili.
En hverfið er skemmtilegt að skanna. Þarna ægir saman ólíkum húsagerðarstílum algerlega samræmislaust og ég hef aldrei séð eins mikið af antíkbúðum, hvað þá með eins mikið af flottri antík.
Þegar við vorum búin að fá nóg af göngunni og krækja okkur í ís, héldum við á hótelið aftur og hittum Hafstein og Ebbu. Stelpurnar skutluðust í búðir í nágrenninu og á endanum héldum við á kaffi/veitingastaðinn Mott sem er rétt hjá hótelinu. Síðustu víndroparnir teygaðir og smá matur með.
Hér líkur þá ferðasögunni. Ég væri ekki að skrifa þetta nema af því að mér fannst Argentína eins og ég kynntist henni alveg frábært land. Það tekur auðvitað á að fara alla þessa leið en það er alveg þess virði. Ég gæti alveg hugsað mér að fara aftur fljótlega. Argentínumenn eru upprunnir úr ýmsum áttum en ná að renna saman í heilsteypta og stolta þjóð sem hefur marga fjöruna sopið. Það er ekki langt síðan var þarna herforingjastjórn, Falklandseyjastríð og efnahagslegt hrun. En það þýðir ekkert annað en að halda áfram. Svo spyrja þeir mann: And how do you like Argentina? Mér finnst ég hafa heyrt eitthvað svipað annars staðar áður.
