AI : Vista sem… Vista afrit sem…
Ég held að ég hafi örugglega minnst á að áður að það er að flestu leyti betra að gera pdf skrá af Illustrator skjali með því að vista fyrst eps skrá og setja hana svo í Distiller. Skjalið verður í fyrsta lagi minna en ef pdf er vistað beint út úr Illustrator og einnig strimlast myndir ekkert eða mun minna með Distiller aðferðinni.
Þessi aðferð var lengst af sú eina sem var fær í Illustrator. Þeir sem eru að kynnast Illustrator í seinni tíð hoppa hins vegar gjarnan í að gera gera pdf beint út úr forritinu og baka sér og ekki síður þeim sem eru í eftirvinnslu nokkur vandræði.
Á sama tíma kvarta margir yfir því hve seinleg aðferð þetta er: Fyrst farið í Save as… eps, svo loka skjalinu og þurfa að opna .ai skjalið aftur, oftast mörgum sinnum í sama verki. (Þetta er nokkur misskilningur og alger óþarfi eins og ég sýni fram á hérna aðeins neðar.) Sumir freistast þá til þess að vista skjalið strax sem eps og vinna í því þannig. Það er í sjálfu sér í lagi, en prófið að bera saman hve miklu fljótlegra er að vista .ai skjal en eps skjal. Munurinn er sláandi.
Mig langar að benda á nokkur atriði í þessu sambandi og vonandi verður það til þess að bæta verkferlið og spara verulegan tíma við vinnslu.
Byrjum á .ai skjölunum.
Ég mæli með að unnið sé eingöngu í .ai skjölum. Eps skjöl aldrei opnuð! Hva…? Jú, með því að gera þetta að reglu hvort sem maður vinnur einn eða á stærri vinnustað er alltaf tryggt að það sé .ai skjalið sem sé að eina rétta. Allar breytingar sem kunna að vera gerðar á skjalinu jafnvel á síðustu mínútu séu gerðar í .ai skjalið, svo búið til eps og þaðan pdf.
Aldrei opna eps? Hvað með Save as… ?
Þegar eps skjal er búið til á ekki að velja Save as… því þá lokast .ai skjalið og eps skjalið er opið og svo þarf því að opna .ai aftur eins og margir eru að glíma við – óendanlega pirraðir á þessari tímaeyðslu.
Notum Save a Copy…
Save a Copy… er næst fyrir neðan Save as… á valseðlinu. Kominn tími til að nota það. Með því helst .ai skjalið opið en eps skjalið vistast „niður“ í sömu möppu, tilbúið til þess að færast í Distiller til pdfgerðar. Sem sagt, eps skjalið er aldrei opnað. Aldrei verður misskilningur um hvað sé rétta skjalið og tíminn sem sparast er umtalsverður. Ímyndið ykkur bara hvað sparast mikill tími á einu ári á þessu litla atriði – sennilega einhverjir dagar.
Á sama hátt ætti að meðhöndla eps úr Photoshop. Allaf vinna í .psd skjalið og þegar við þurfum eps af myndinni t.d. til þess að setja inn í Illustrator (eða annað snið) er valið Save as… í Photoshop en passað upp á að valið sé að afrit vistist í möppuna. Og aftur sama regla: Aldrei opna eps.
Ég bjó til þessa skýringamynd til þess að varpa ljósi á það sem ég er að segja (og sumpart af því ég er haldinn útskýringaáráttu).
Myndin sýnir í rauða kassanum vinnsluna með .ai og .psd skjölunum sem alltaf eru opin.
Í gula kassanum eru .eps úr Illustrator og Photoshop sem hafa verið vistuð „út úr“ vinnsluskjalinu niður í vinnslumöppuna.
Græni kassinn er svo niðurlagið þar sem .eps skráin úr Illustrator fer í Distiller og breytist í pdf skrá.
