AI : Textaslitur

Ástæðan fyrir þessu er mis­munur á svoköl­luðum tex­tavélum í for­ritunum. Mjög sérhæft og ekki tök á að fara út í það hér frekar. Nema, – rétt að nefna að letur­breytin­gar svo sem fitun, gleikkun milli stafa og þess hát­tar fjölga slitrunum, eins og sést á myndinni.

Þen­nan ókost er hægt í fles­tum til­fel­lum hægt að laga í Illus­tra­tor á þen­nan hátt:

  • Veldu allan tex­tann með hvítu pílunni þan­nig að aðeins eru valdir tex­tas­tren­girnir, en ekki neinir kas­sar í kring.
  • Afrita, sla­ufa + c.
  • Búðu til nýtt textabox.
  • Límdu tex­tann inn, sla­ufa + v.

Tex­tinn á nú að hafa límst sam­fell­dur inn.

Svona tex­tasli­tur má líka nýta sér til hags­bóta í ein­staka til­fel­lum. Sem dæmi gæti verið að ein­hver viðskip­tavinur lab­baði inn um dyrnar með tex­task­jal með nöfnum allra hreppa á Íslandi og bæði mann um að setja nöfnin inn á Ísland­skort. (Sem betur fer er búið að sameina marga hrep­pina, en samt…)

Það gæti verið snjallt að sturta tex­tanum inn í textabox í Illus­tra­tor, vista skjalið sem eps og svo í Dis­tiller með það. Þegar við opnum pdf skránna í Illus­tra­tor sjáum við að hver einasti hrep­pur er kominn á sjálf­stæðan tex­tas­treng og bíður eftir að verða flut­tur á sinn stað. Athugið að þetta gerist ekki ef pdf skrá er vis­tuð beint út úr Illus­tra­tor nema tekið sé hakið af Pre­serve Illus­tra­tor Edit­ing Capa­bil­i­ties þegar vis­tað er.

Share