Suit­case Fusion

SuitcaseFusionÍ síðasta mánuði kom út ný og endur­bætt útgáfa af hinu vin­sæla leturstjór­nunar­for­riti Suit­case frá Exten­sis. Nafn­inu hefur verið breytt í Suit­case Fusion. Fusion nafnið hel­gast af því að steypt hefur verið saman for­ritunum Suit­case og Font Reserve sem Exten­sis keypti á síðasta ári. Með þes­sari nýju útgáfu er loksins út sögunni að virkja sé hægt letur þar sem það er statt í tölvunni. Öll hel­stu leturstýri­for­ritin hafa farið þessa leið, nema Adobe Type Man­ager (ATM) og Suitcase.

Ég hef alltaf verið fyl­g­jandi þeirri leið sem ATM notaði en verð að játa að það eru ótvíræðir kostir að hafa letur­bankann sem er notaður allan á sama stað. En ekki má samt mis­skilja; letrin sem maður á geta verið hvar sem er og maður raðað þeim eins og maður vill sjál­fur áfram. For­ritin færa letrið, eða afrita sem virk­jað er á einn stað og raða þeim þar í stafróf­s­röð fyrir sig. Við þur­fum eftir það ekkert að hugsa um letur­bankann sem for­ritin byg­gja á. Við getum gert þau óvirk eða fjar­lægt alveg innan úr for­rit­inu. Eina sem þarf að hugsa um er að það sé nóg pláss á disknum sem hýsir letrið.

Letur­bank­inn nýtist leturstýri­for­ritunum ein­nig við að stjórna því að maður opni ekki fleiri en eitt ein­tak af sama letri, en tvö virk ein­tök af sama letri geta ska­pað heilmikil vandræði.

Þetta hefur þann kost að for­ri­tið þarf ekki að halda utan um marga staði sem letrið er geymt á og lit­lar líkur til þess að letur verði óvirkt af því það hafi verið hreyft úr stað eða því um líkt. Ég hvet alla til þess að láta for­ritin afrita yfir í letur­bankann frekar en að færa því hætt er við að maður glati letri alveg af tölvunni ef eina ein­takið af letrinu hefur verið fært þan­gað en síðan eytt innan í forritinu.

Suit­case Fusion er afar líkt gamla góða Suit­case og fátt sem kemur á óvart í for­rit­inu við fyrstu sýn. Þó eru nokkur mik­il­væg atriði sem hafa bæst við og vert er að hyg­gja að.

  • Miklu meiri og betri upplýsin­gar eru um hvert letur, hver fram­leiðir, flokkun leturs og hvar á tölvunni upprunaletrið er.
  • Hægt er nú að kveikja á einni stungu af letur­fjöl­skyldu í stað þess að vera bundinn við að virkja allaf alla fjölskylduna.
  • Flokkun leturs er innbyggð ef letrið inni­hel­dur þær upplýsin­gar en ein­nig er hægt að bæta við eigin flokkum, svo sem hinum vin­sæla Skriftarfontar.
  • Sjálfvirk kveik­ing á letri er orðin ful­lkom­nari en áður var og uppfærð að nýjustu útgá­fum Adobe og Quark umbrots– og teikni­for­ri­tum (Quark 7 verður svo bætt við um leið og sú útgáfa kemur út)
  • Tímabundin virkjun á letri er komin í nýjar hæðir og getur nú miðast við að letrið verði óvirkt þegar slökkt er á tilteknu for­riti eða tilteknu skjali lokað.

Þetta er það hel­sta og er þó ekki allt upp talið.

Suit­case Fusion fæst á uppfærslu­verði ef maður á gamla Suit­case eða ef svo ólík­lega vill til að maður eigi Font Reserve. Kau­pauki, og enginn smá, er svo Font Doc­tor sem er ómis­sandi tól fyrir þá sem vilja vera með letrið í lagi. Ég mæli með Font Doc­tor, sama hvort menn nota Suit­case Fusion eða annað for­rit. Lino­type Font­Ex­plor­erX, sem er ókeypis býður ekki upp á viðgerð á letri og því gott að vita af þessu verkfæri.

Share