Mótun texta með málsgreinastillingum

Reglur eru til þess að brjóta þær segja mar­gir. Ég get svo sem alveg tekið undir það — upp að vissu marki í það minnsta. En stun­dum þegar maður sér reglur brot­nar í leturmeðferð fær maður sterklega á til­finninguna að sá sem braut reglurnar viti ekki hver­jar þær eru.

Ég tók hér saman nokkur atriði sem ég veit að mar­gir hefðu gott af að skoða og tileinka sér og set þau upp sem reglur sem síðan er hægt með góðri samvisku að brjóta ef maður vill. Þes­sar reglur eru fyrst og fremst um notkun dálka­h­nappsins, tab hnappsins í texta og inndrát­tar (indent).

Ef ég man rétt heitir tab hnap­purinn dálka­stil­lir eða dálka­h­nap­pur á ritvél. Þetta nafn er varla viðeigandi á tölvum þar sem miklu betri leiðir eru til þess að gera dálka, að maður tali ekki um inndrátt á texta. Ég ætla samt að nota það orð hér ásamt tab.

Öll almen­ni­leg ritvinnslu– og umbrots­for­rit og jafn­framt tex­tavinnsluh­lu­tar teikni­for­rita eru með forstillt dálka­hök. Um leið og maður setur inn dálka­hak að eigin geðþótta hverfa forstilltu hökin eða ýtast á undan þeim sem maður setur inn. Það er í góðu lagi að nota dálka­h­nap­pinn við vinnslu á töflum og efna­hagsreikn­inum og því um líku en ekki við ven­jule­gan megin­mál­s­texta. Í töflum eru vin­stri dálka­hök mest notuð til þess að jafna texta að fra­man í dálka en hægri dálka­hök mest til þess að jafna tölur að aftan.

Við sku­lum þá líta aðeins hel­stu tólin, dálka­stikuna og máls­greinaglug­gann (Para­graph Palette) sem við notum til þess að móta texta með.

TYPography01

Á stikunum eru tveir þríhyrningar. Sá neðri stýrir inndrætti tex­tans eða vin­stri brún hans. Sú efri stýrir því hvar fyrsta lína máls­greinar byr­jar. Þetta er mik­il­vægt að hafa í huga. Takið eftir litlu hökunum sem standa upp úr. Þetta eru forstillt dálka­hök. Ef við setjum inn okkar eigið dálka­hak hrek­jast þau forstilltu á undan og hverfa af því svæði sem við erum að stilla.

Það er þægi­legt að nota stikuna til þess að stilla þetta inn en oft (alltaf) er þörf á nákvæmni í þes­sum efnum og þá er betra að notast við máls­greinaglug­gann (Para­graph Palette). Sérstak­lega á þetta við þegar við sam­ræ­mum staðset­ningu dálka­haks og fyrstu línu inndrát­tar sem ég sýni hér neðar.

Skoðum máls­greinaglug­gann og stikuna betur með skýringum og takið vel eftir litlu tákn­myn­dunum því þær eru sam­ræm­dar milli Adobe for­ri­tanna og segja meira en mörg orð.

a. Inndrát­tur texta, vin­stri hlið tex­tadálksins. Þarf ekki endi­lega að vera á núllpunktinum.

b. Inndrát­tur fyrstu línu máls­greinar. Athugið að þessi tala getur í sumum til­fel­lum verið negatíf, það er að segja með mínus­merki fyrir framan.

c. Staðset­ning dálka­haks, tab. Aðeins hægt að gera á stikunni.

d. Fjar­lægðarviðbót á undan málsgrein.

e. Fjar­lægðarviðbót á eftir málsgrein.

Eins og sést á myn­dinni er hægt að gera sumt á stikunni en pal­let­tan er mun ítar­legri. Hér koma svo nokkrar reglur.

1. regla: Ekki ofnota dálkahnappinn

Mar­gir freis­tast til þess að nota dálka­h­nap­pinn í tíma og ótíma til þess að sko­rða texta, setja inndrátt á fyrstu línur og margt fleira. Í næstu reglum er farið í ein­staka liði til þess að skýra hvernig þetta ætti að vera gert.

(Það er mér ógley­man­legt þegar ég þurfti einu sinni að færa inn leiðrét­tin­gar í bæk­ling sem sam­starf­s­maður sem var farinn í sumar­leyfi hafði sett upp. Unnið hafði verið með fast textabox en tex­tinn, fyrir utan fyrir­sag­nir, var allur inndreginn með því að slá tvis­var á tab í upphafi hver­rar línu. Um leið og tex­tinn lengdist eða styt­tist vegna leiðrét­tin­ganna fór öll uppset­ning lönd og leið. Ég er enn að sjá svipaða hluti gerast í tex­tavinnslu þótt þetta sé það ýktasta sem ég hef uppli­fað í þes­sum efnum).

Mun betri leið er að stilla inndrát­tinn með efri þríhyrn­ingnum, b. eða í palet­tunni. Ef tex­tinn er lan­gur þá setur býr maður til stíl­snið með still­ingunum, Para­graph Rules.

2. regla: Færum til texta með inndrætti en ekki dálka­stilli. (a.)

Stun­dum hen­tar að draga inn texta t.d. í innsko­tum í texta, nánari skýringum og þess hát­tar. Þá er skyn­sam­le­gast að velja þann hluta tex­tans og draga inn neðri þríhyrninginn, a. eða færa inn málin í málset­ningar­glug­gann. Gera svo endi­lega stíl­snið (Adobe: Para­graph Rule, Quark: Style Sheet) ef hætta er á að innskot sé víðar í textanum.

3. regla: Ekki setja inndrátt á fyrstu línu í fyrstu máls­grein kafla.

Inndrát­tur í fyrstu línu máls­greina er ætlaður til aðgreiningar þeirra og er því af augljó­sum ástæðum óþar­fur á fyrstu máls­grein og hrein­lega ljó­tur. Pró­fið bara að opna nokkrar íslen­skar skáld­sögur og skoða muninn. Því miður verður að seg­jast eins og er það þessi regla er ekki nærri alltaf virt í íslen­skum bókum. Á móti má nefna Morgun­blaðið sem ég kíkti á rétt sem snög­gvast áðan. Þar er þessi regla í hávegum höfð. Sjá myndirnar.

4. regla: Ekki gera inndrátt í fyrstu línu með dálkahnappinum.

Í framhaldi af þriðju reglunni er rétt að kíkja aðeins betur inndrátt fyrstu línu máls­greinar. Mar­gir láta eins og þeir séu að vinna á ritvél þegar þeir vinna með texta og ýta á dálka­h­nap­pinn, tab, við upphaf hver­rar máls­greinar. Mun betra að festa svona fyrstu línu inndrátt með máls­greinas­till­ingum í máls­greinaglu­ganum, Para­graph. Þetta er auðvelt að stilla í dálka­stikunni (sjá mynd) annars vegar og hins vegar með málset­ningu eins og myn­din sýnir líka. Þá er þetta líka stillt eins og okkur finnst smekkle­gast en ekki eins og þeim sem smíðaðu for­ri­tið fannst að það ætti að vera. Athugið að oftast þarf maður að hreinsa texta sem maður fær sen­dan af þes­sum ófögnuði því ofgnótt dálka­merkja í texta getur klúðrað öllu útliti.

5. regla: Ekki slá hug­sunarlaust á Return (vendi­h­napp) eftir málsgrein.

Hérna er það ritvélasyn­drómið aftur. Það er nauðsyn­legt að kíkja van­dlega á bil milli máls­greina því að þau skipta gríðar­lega miklu máli um heil­dar áferð prentaðs texta. Stun­dum getur auðvi­tað eitt eða tvö línu­bil verið það eina rétta en það væri þá alger tilviljun. Athugið frekar still­ingar­nar sem sýn­dar eru hér á myn­dinni í lið d. og e. Þes­sar still­ingar segja til um hve bilið á eftir og undan máls­grein á að vera. Nóg er oftast að notast við annað hvort undan eða eftir. Ég nota oftast á eftir, oft 1–2 mm, en það fer auðvi­tað eftir stærð letursins og smekk. Á neðri skýringamyn­dinni setti ég inn 2 mm í reit d.

Ef málið er gefið upp í punk­tum er ein­falt að skrifa mm á eftir tölunni og þá kemur bilið í mil­limetrum ef óskað er. Best er síðan að binda þetta í stíl­snið eins og ég hamra stöðugt á. Illus­tra­tor býður upp á máls­greina og stafa stíl­snið eins og InDe­sign en hægt er ein­nig að soga þau upp snið með sog­pípunni til þess að færa þes­sar still­ingar milli máls­greina ef tex­tinn er ekki það lan­gur að það taki því að festa sér still­ingar í stílsniði.

6. regla: Notum sam­b­land af indrætti og dálka­still­ingum til þess að láta tölu– eða bol­lumerk­tan inndátt líta betur út.

Þegar við fáum texta sem á að vera inndreginn og með bol­lum eða tölum á undan eða tölum þur­fum við gjar­nan að byrja á því að hreinsa út eit­th­vað af dálka­merkjum sem ritarinn setti inn eins og áður var minnst á. Að því loknu veljum við allan tex­tann sem um ræðir og setjum still­ingar­nar upp eins og sýnir hér á myn­dinni. En auðvi­tað notar hver og einn sín eigin mál.

TYPography02

Brel­lan er fól­gin í því …

… að nota inndrátt á allan tex­tann. Notum til dæmis 6 mm því að við ætlum að draga tex­tann lítils hát­tar inn og hafa bol­lurnar við jaðar dálksins.

Þá er fyrstu línu inndrát­tur set­tur í negatíva tölu –6 mm, þan­nig að við brey­tum þessu hug­taki í útdrátt. Fyrsta línan er því fra­mar en inndregni textinn.

Og að lokum setjum við dálka­hak á 6 mm f. til þess að fyrsta lína tex­tans jafnist við inndregna tex­tann. Hér er löglegt að nota dálka­h­nap­pinn, tab.

Ég skora á alla sem lesa þetta að prófa þetta á ein­hver­jum texta t.d. ein­hverju sem þeir eru nýbúnir að vinna með. Mar­gir munu spyrja sig hvernig þeir hafa farið að fram að þessu.

Share