Spotlight, Spotless, Quicksilver
Einn stærsti kosturinn við Tiger finnst mér vera Spotlight. Spotlight skannar alla diska sem tengdir eru við tölvuna einu sinni og endurnýjar svo listann daglega. Ekki er nóg með að listinn innihaldi skjalanöfn, heldur innihald skjala líka hvort heldur sem er í pósti eða pdf skjölum. Þannig fást víðáttumiklar upplýsingar um innihald tölvunnar órtúlega möguleika til þess að gramsa auðveldlega í þeim.
Mér finnst ég græða mest á því hvernig Spotlight vinnur með Mail. Það er undra auðvelt að finna til pósta eftir ýmsum skilyrðum, sendanda, efnisorði, dagssetningum og hverju sem ég. Þannig hefur mér tekist að minnka umfang póstsins míns um þrjá fjórðu á þeim stutta tíma sem Tiger hefur verið við lýði en fyrir þann tíma hélt ég að verkið væri óyfirstíganlegt og var skapi næst að henda öllu póstinum mínum og byrja frá grunni. Elstu póstarnir sem ég á eru síðan 1994 þannig að ég tímdi því auðvitað ekki.
Þessar dásemdir Spotlight ná ekki langt út fyrir Mail hins vegar hvað mig varðar að minnsta kosti. Þegar ég tengdi leturdiskinn minn við tölvuna fékk Sportlight alvarlega í magann og hefur ekki verið samur síðan. Þetta kom mér svo sem ekkert á óvart því stór letursöfn virðast fara illa í flest svona skráartól. Hraðvirk leit byggir alltaf á efnisskrá sem forritin safna saman og leitað er í en ef efniskráin verður mjög viðamikil getur verið alger plága að nota þær. Einnig eiga svona skár til með að skemmast og verður leitin eftir því leiðinleg og langdregin.
Ég tók því upp þráðinn þar sem frá var horfið með Quicksilver (QS), sem ég notaði svolítið hér forðum daga. Ég var eiginlega alveg búinn að gleyma þessu tóli en rambaði á það aftur fyrir skemmstu. Endurfundirnir voru einkar ánægjulegir og ég verð að segja að ég kann betur við það nú en hér áður fyrr. Fyrir þá sem ekki hafa prófað Quicksilver er í skemmstu máli tólið þannig að QS er í bakgrunni og kveikt á því með hnappaskipun að eigin vali eins og á Spotlight. Þá pikkar maður inn t.d. fyrstu stafina í nafni forrits, s.s. ILL og listi birtist með tillögum QS. Mjög líklega er Illustrator efst á listanum og með því að smella á Enter ræsist Illustrator. Þá gæti verið að maður pikkaði næst inn t.d. vin, og segjum að mappan Vinnuseðlar sé þriðja tillaga að ofan. Maður velur þá möppu úr listanum og ef maður notar QS oft til þess að opna Vinnuseðlamöppuna, lærir Quicksilver forritið þessa hegðun manns og hefur hana sem fyrsta val. Quicksiver verður því alltaf betra og betra eftir því sem maður notar það meira.
Þetta er nú bara svolítið skemmtilegt að nota og ótrúlega hraðvirkt. Quicksilver er með fyrirfram skilgreinda staði til þess að leita á svo sem í Applications, þannig að ef maður er með annan stað í tölvunni fyririr önnur forrit þarf maður að láta QS vita. Þegar ég hafði ánetjast Quicksilver aftur, freistaðist ég náttúrulega til þess að láta QS vita af leturdisknum. Ég hefði betur látið það ógert, en hvernig á maður að vita hvort laug er heit eða köld nema maður stingi tánni í vatnið? Ég losnaði úr hremmingunum með því henda út þeim catalog skrám sem Quicksilver var búinn að búa til og byrjaði aftur frá grunni.
Niðurstaðan eftir allt þetta brölt er helst sú að skynsamlegast sé að halda utan stór skjalasöfn með sérstökum þar til gerðum forritum en nota heldur Spotlight, Quicksilver og því um lík forrit til þess að halda utan um vinnusvæðið sjálft, tölvuna og þau svæði sem stöðugt breytast að innihaldi. Forritið DiskTracker (DT) hefur lengi mjög vinsælt til þess arna. Ókosturinn við það er þó sá að DT er ekki unicode aðlagað ennþá þannig að íslenskir sérstafir eiga sér enga von þar í bili. Ég hef því hallast að því að nota DiskCatalog frá Haxial. Þótt það sé engan veginn fullkomið og afar ljótt óbreytt, er það hrikalega hraðvirkt og þjónar vel til þess að halda utan um stór skjalasöfn hvort sem þau eru á hörðum diskum eða lausum CD eða DVD diskum. Útliti forritsins er auðvelt að breyta með því að skipta út sérstökum útlitsskrám.
Enn aðrir möguleikar eru líka í stöðu sem þessari. Forritið Spotless, sem kostar innan við átta dollara, býður manni að fá meiri stjórn yfir katalógunum sem Spotlight býr til. Það getur til dæmis eytt skjalaskrám sem halda utan um einstaka diska sem ekki eru lengur tengdir við tölvuna eða útilokað Spotlight frá því að búa til skrá yfir tiltekna diska. Alveg upp í að gera Spotlight alfarið óvirkt — sem ekki er sérlega skynsamlegt. Ef Spotlight er alveg óvirkt dettur út Find möguleikinn í möppum og sömuleiðis Spotlight í Mail og öðrum forritum sem nýta sér Spotlight. Vissara er að lesa leiðbeiningarnar vandlega áður en Spotlight er notað svo menn séu með á hreinu hvað þeir eru að gera. Lesningin á heimasíðu forritsins er mjög fróðleg og upplýsandi um vandræði sem Spotlight getur lent í.
Að síðustu langar mig til að benda á smáforrit sem framkvæmir gamaldags leit á tölvum í anda Sherlock og forvera hans. EasyFind er ókeypis og þokkalega hraðvirkt við flestar aðstæður og ágætt að hafa við hendina og bera saman við aðra leitarmöguleika í tölvunni. Það byggir ekki á neinum katalógum, heldur “handleitar” einfaldlega. Þannig er það því afar hraðvirkt á litlum svæðum, allt að fimm sinnum hraðvirkara en Spotlight en verður mun hægara ef leitarsvæðið er stórt.
