Port­fo­lio : Tromp í hendi

POR Tromp

Ég hef í áraraðir ætlað að koma mér upp ein­hvers konar port­fólíó. Ekki að ég sé að sækja um vinnu — hel­dur að safna í bauk hinu og þessu sem situr eftir mann eftir mar­gra ára vinnu. Það er stun­dum gaman að líta aftur í tímann og skoða þetta gamla dót sem maður hefur verið að fást við. Stærstur hluti þess sem er gert á auglýsin­gasto­fum á sér ekki langa lífdaga. Jafn­vel lógó sem hafa verið gerð af stol­tum teik­nara eru uppfærð af ein­hver­jum öðrum nokkrum árum síðar. Og svo að maður min­nist nú ekki á auglýsin­gar. Afar fáar lifa af að vera notaðar ár eftir ár.

Í auglýsingabransanum selst oft best það sem er gert í takt við tíðaran­dann og sem er líkast því sem er verið að gera erlendis og sést í tískublöðum. Af því sem ég hef fengist við finnst mér alltaf vænst um það sem hefur komið ein­hvern veg­inn beint frá hjar­tanu ef svo má segja, oft byr­jað í formi smáriss sem hri­pað hefur verið á gulan miða eða bakhlið bíómiða og skilur eftir ein­hver­jar smálei­far af manni sjál­fum í leiðinni.

Fyrsta verkið sem ég tíni fram hér eru umbúðir utan um Tromp sem ég gerði fyrir Nóa Síríus. Sen­ni­le­gast var þetta árið 1992. Þá var markaðsstjóri Nóa ungur maður sem hét og heitir enn Jón Björns­son. Jón fór síðar til Hagkaupa og er núna háttset­tur maður hjá Baugi… man ekki alveg hvar í skipu­rit­inu. Jón er afar krö­fuharður maður bæði til sjálfs sín og annarra og var ekki alltaf auðvelt að finna út hvað honum myndi líka.

Það var þan­nig í þetta skip­tið með Trompið. Mar­gir voru búnir að reyna við hugmyn­dir að þes­sum pakkningum og lét­tur örvætin­gar­titringur var kominn í málið. Ég var beðinn um að reyna við þetta þar sem stutt var í næsta fund. Ég var nýbúinn að fá í hen­durnar tölvu­penna og beið ekki boðanna að nota hann við að gera skissurnar. Það var eins og við man­ninn mælt að boð bárust eftir fundinn að skissan hefði verið samþykkt.

Þá var sest í sna­tri við að hrein­teikna eftir skissunni, letur við hæfi valið og allt heila klab­bið hrein­sað og snyrt. Útko­man var send með hraði til Jóns, því tíminn var að renna út. Jón hringdi til baka og ekki hress. Hann sagði að þetta liti allt öðru vísi en honum hafði verið sýnt og meðal annars letrinu breytt all mikið. Hann vildi fá þetta alveg eins og honum hafði verið sýnt.

Ég fékk því verkið aftur í hen­durnar og gerði nánast ekkert annað en að setja inni­hald­slýsingu á skissuna. Orðið Tromp er því mín eigin rithönd, sólin er riss og óreglan í borðunum er ein­faldlega af því að ég var að gera tilraun með nýtt tól. Eftir situr að varan er enn með þessu útl­iti rúmum áratug síðar og bragðast enn jafn vel.

Share