FontA­gent­Pro

FontA­gent­Pro og FontA­gent eru tvö náskyld leturstýri­for­rit. FontA­gent fyrir kerfi 8 og 9 er for­rit sem eingöngu er til þess ætlað að yfir­fara letur og kanna hvort það væri óskemmt. Með MacOsX kom út FontA­gent­Pro sem er alvöru leturstýri­for­rit í hæsta gæðaflokki.

FontA­gent­Pro (FAP) er nú í útgáfu 3.x, uppfært fyrir Tiger og er eitt öflu­gasta leturstýri­for­ri­tið sem völ er á. Það hefur alla kosti FontA­gent, gerir við letur og metur hvort letur sér í lagi, að því viðbættu að stýra því hvaða letur á tölvunni er virkt. Til þess að virkja letrið er það valið og for­ri­tið fly­tur afrit af því og setur í sínar eigin möp­pur á tilgreint svæði notan­dans. Þetta er frábært fyrir þá sem eiga ósam­stætt safn af letri sem þeir vita ekki hvaðan kom eða af hverju það er yfir­leitt á tölvunni.

For­ri­tið er mjög stöðugt og sten­dur í frem­stu víglínu í þes­sum efnum. FontA­gent­Pro gefur mjög góðar upplýsin­gar um letrið, hver fram­leiðir það og þess hát­tar sem er góður kos­tur fyrir þá sem vilja kyn­nast þeim hlu­tum betur. FontA­gent­Pro virk­jar letur sem er í skjölum ef það er ekki opið (AutoAc­ti­va­tion). Plug-ins fyl­gja með til þess fyrir hel­stu hön­nunar­for­ritin, Illus­tra­tor, InDe­sign og Quark, en ekki fyrir FreeHand.

Ekki er sérstök serverút­gáfa fyrir miðlæga stjór­nun af FontA­gent­Pro en hinsve­gar er FontA­gent Pro Work­group Edi­tion (WE) sem geg­nir svipuðu hlutverki. Bon­jour (Ren­de­vous) er nýtt til að sam­nýta letur og virkja það þan­nig milli tölva.

Fyrir mér er hel­sti ókos­tur for­ritsins sá sami og væri kos­tur fyrir marga aðra; að það skuli búa sér til eigin letur­möp­pur og setja allt letur í þær sem einu sinni hefur verið gert virkt (afrit sem betur fer). Hel­dur mikil ofstjórn fyrir minn smekk. Ef letrið á tölvunni minni er þokkalega skip­u­lagt, hef ég ekki áhuga á að láta það tvö­fal­dast ein­hvers staðar annars staðar á tölvunni minni. Ítar­legri upplýsin­gar um FontA­gent­Pro er að finna á heimasíðu Insid­er­soft­ware. Font Agent Pro

Share